Hoera een “nieuwe heup”

7 Januari is het zover, ik moet mij melden in Geldrop en wordt de volgende geopereerd. Na 67 jaar is mijn linker heup versleten, en krijg ik een “recap”heup. Om 15.00 uur wordt ik ingeschreven en krijg een kamer toegewezen en ‘s avonds krijg ik mijn laatste galgenmaal. Met mijn kamergenoot verblijf ik die avond in de huiskamer, genaamd “d’n aanloop”.

De eerste dag:

Maandagochtend word ik vroeg wakker, scheren en nog even lekker douchen en dan begint het aftellen. Ik ben de eerste patient voor en heup operatie van die dag en ben vanaf 24.00 uur nuchter en zenuwachtig. In mijn blauwe sexy operatiehemdje loop ik over de afdelingsgang heen en weer.

7.30 uur ik moet in bed en wordt naar de recouvery ruimte gereden, waar al andere patiënten liggen te wachten. Na enige tijd krijg ik een infuusnaald in mijn bovenhand aangelegd en wordt verplaatst naar de operatiekamer. Daar krijg ik een ruggeprik waar ik erg tegen op zie. De arts die de prik toedient stelt mij gerust. Hij legt uit hoe het in zijn werk gaat. Eerst wat jodium, dan een verdovingsprikje en daarna gaat het naaldje naar het ruggenmerg. Het verdovingsprikje is even gemeen, maar de prik zelf is alleen spannend. Je voelt de prik wel even, maar is niet pijnlijk. Mijn voeten worden heerlijk warm en prikkelen. Er wordt ook nog een katheter ingebracht, hetgeen ik wel zie, maar niet voel.
Ik moet op de operatie tafel gaan liggen en er komen wel 5 mensen aangelopen. Omdat de bedden vlak naast elkaar staan zeg ik dat ik zelf wel over zal stappen, wat gevolgd wordt door gelach. Probeer het maar, ik wil mijn benen over zwaaien maar zij doen niets, dus dit wordt voor mij gedaan.
Ik wordt op mijn zij gelegd met allerlei steunen en ik vraag gespannen wanneer ik mijn ‘roesje’ krijg. Er wordt geantwoord dat ik het pas krijg als ik comfortabel lig, anders heb je achteraf meer pijn dan nodig is. Ik kijk op de klok en zie dat het 8.20 uur is.
De tweede keer dat ik op de klok kijk is 9.40 uur en wordt ik langzaam op mijn rug gelegd. In mijn gedachte heb ik wat gehoord, maar weet dat niet zeker. Vervolgens wordt ik naar de uitslaapkamer gebracht en daarna naar mijn kamer op de afdeling.
Door de ruggenprik is mijn onderste helft tot mijn navel nog steeds gevoelloos en voor mij mag dat nog wel even duren, maar dat gebeurd niet. Pijnstillers worden toegediend als de pijn te hevig wordt en ook automatisch via het infuus.

De tweede dag:

De verpleging komt ons wekken, we krijgen pillen en ontbijt. Daarna worden we gewassen, waar je dat zelf niet bij kan. De katheter en drain worden verwijderd en later ook het infuus. De orthopeed komt langs met zijn gevolg en meld dat de operatie goed is verlopen. Er wordt die ochtend een foto gemaakt van mijn nieuwe heup. Het maken van de foto is niet leuk, je wordt opgetild, een soort plank onder je bil geschoven, later wordt gemeld dat de foto goed gelukt is. Op mijn vraag of het een mooie foto is en of mijn “nieuwe onderdeel” goed is geplaatst wordt een bevestigend antwoord gegeven. Ik heb dus een nieuw lichaamsdeel, iets om rekening mee te houden en het blinkt ook nog, hoera!!! Daarna komt de fysiotherapeute met een verpleegster mij uit bed halen en ga ik met krukken naar de huiskamer, gevolgd door je “eigen stoel”. In de huiskamer wordt koffie, thee en frisdrank geschonken, ook wordt daar het middageten geserveerd.

De derde dag:

Ook deze dag worden we weer vroeg gewekt, de pillen worden uitgedeeld en we krijgen ontbijt. Er is geen rust meer, het verband gaat eraf en als ik wil mag ik douchen. Dit ga ik zeker doen, een beetje steunend tegen de wand blijf ik verwonderd staan. Alleen de wond doet nog pijn en natuurlijk het water wat langs de wond spoelt. Het ziet er goed uit meld de verpleegster. Ik krijg een schoon verband. Dokter Hoekstra en zijn gevolg komt weer langs en is tevreden over de vorderingen. Daarna gaan we zelfstandig naar “D’N Aanloop” waar we informatie krijgen over de revalidatie en alle andere vragen die er leven. Dit is heel helder en duidelijk. Dan komt de fysiotherapeute, die je meeneemt over de afdelingsgangen en je zelfs al leert trappen lopen. Nieuwe mensen melden zich op de afdeling, zij worden de volgende dag geopereerd. Ze zijn erg nerveus, maar lijken rustiger te worden als ze horen dat wij maandag zijn geopereerd en er al weer monter uitzien. Ook in de middag komt de fysiotherapeute weer langs, en ik ga weer wandelen en traplopen. Net voor we de huiskamer ingaan, zegt ze dat ik voor 99,9 % morgen naar huis ga, mits de wond er goed uitziet.

De vierde en laatste dag:

6.30 uur wakker, pillen, scheren en dan ontbijt. Mijn vrouw is aanwezig bij het douchen, zodat zij de wondverzorging leert. Zo is er voor ons zekerheid dat dit thuis geen probleem oplevert. De wond ziet er goed uit, dus ik mag naar huis. De artsen en fysiotherapeuten komen langs om afscheid te nemen. Dr. Hoekstra vraagt of er nog vragen zijn, wenst mij veel succes. Ook verteld hij dat ik over 6 weken op controle op de polikliniek kom en dat er dan een nieuwe foto van de geopereerde heup wordt gemaakt. Rest mij nog om mijn koffer in te pakken.

Het ochtend programma van die dag bestaat uit nogmaals oefenen met lopen in de gangen en trappen. Daarna krijg ik nog informatie voor thuis over de verzorging en allerhande praktische informatie, zoals in te nemen medicatie, prikken tegen trombose en het belang van regelmaat. Daarnaast krijgen we recepten mee voor de apotheek, brieven voor de fysiotherapeut en de huisarts. Ik neem emotioneel afscheid, zelfs na zo’n korte periode, van diegene die nog moeten blijven. Het is voor mij wat onwerkelijk, zondagmorgen vertrek, maandag geopereerd en donderdag met een nieuwe heup de trap op klimmen en thuis zijn, weliswaar met krukken, maar toch. Thuis wacht ons een rustige avond en daarna slapen in alle rust in mijn eigen bed. ’s Nachts vaak uit bed om te plassen, wat ons doet besluiten een “plasfles” aan te schaffen, de trappen op en af gaat mij goed af, hoewel ik me wel goed moet blijven concentreren.

Wij stellen het op prijs indien ook u uw ervaringen als patient met ons wilt delen. Neemt u dan contact op met info@orthopediegeldrop.nl